Στην αποφρακτική άπνοια παρατηρείται σύμπτωση ή στένωση των τοιχωμάτων του αεραγωγού, προκαλώντας έτσι διακοπή της αναπνοής, η οποία εφόσον συμβαίνει πολλές φορές οδηγεί σε κατακερματισμό του ύπνου, υπνηλία και κόπωση.

Η επιστήμη του ύπνου αναπτύχθηκε ραγδαία τον 17ο αιώνα και οι περισσότεροι ιατροί της εποχής εκείνης θεωρούσαν τον ποιοτικό ύπνο, μαζί με τη διατροφή, την απέκκριση και τον καθαρό αέρα ως βασικούς παράγοντες για τη διατήρηση της σωματικής υγείας και ευεξίας, αλλά και της ψυχικής υγείας. Πίστευαν επίσης, πως οι βέλτιστες ώρες ύπνου πρέπει να κυμαίνονται μεταξύ επτά και εννέα ωρών.